Veel kinderen vinden het hartstikke leuk om voorgelezen te worden. Ook ouders/verzorgers lezen vaak met plezier voor. Voorlezen is een moment van verbinding en gedeelde aandacht. Naast de tekst in het boek kan gepraat worden over eigen ervaringen en belevenissen. Het verhaal hoeft niet precies voorgelezen te worden zoals het geschreven staat. Soms vertellen ouders het op een andere manier, bedenken ze er iets bij of stellen ze vragen aan het kind. Wat betekent dit voor de taalontwikkeling?
Makkelijke en moeilijke verhaaltjes
Het ene verhaal is moeilijker dan het andere verhaal, bijvoorbeeld door het gebruik van lastige woorden of lange zinnen. Wij hebben onderzocht of ouders de tekst meer of minder aanpassen bij een ingewikkelder verhaal. We lieten ouders een makkelijk of moeilijk verhaaltje voorlezen aan hun kind en telden hoe vaak ze iets zeiden dat niet in het verhaaltje voorkwam. Zo kwamen we erachter dat ouders vaker iets extra’s vertelden bij een moeilijk verhaal dan bij een makkelijk verhaal. Ze stemmen hun taalgebruik tijdens het voorlezen dus eigenlijk automatisch af op het niveau van het kind.
Stimulans voor de taalontwikkeling
Die extraatjes tijdens het voorlezen waren vaak van ‘hogere kwaliteit’ bij een ingewikkeld verhaal: ouders gebruikten bijvoorbeeld meer verschillende woorden. Daarom denken onderzoekers dat het voor de taalontwikkeling van kinderen een goede stimulans is als ze voorgelezen worden uit ingewikkelde boekjes. Een uitdagend boek nodigt niet alleen uit tot luisteren, maar ook tot samen praten. Ook daarin schuilt de kracht van voorlezen.
Meer lezen?
Muhinyi, A., Hesketh, A., Stewart, A. J., & Rowland, C. F. (2020). Story choice matters for caregiver extra-textual talk during shared reading with preschoolers. Journal of child language, 47(3), 633-654.